In gesprek met een emotionele moeder: ze had zó graag gewild dat haar dochter niet hoogsensitief zou zijn dat ze dit feit gewoon tot nu toe genegeerd had. Totdat ze zich realiseerde dat ze daardoor op precies dezelfde manier met haar kind om ging, als dat ze zelf vroeger als jong meisje mee had moeten maken. Wat ze zo vreselijk had gevonden: altijd op je qui-vive moeten zijn, nooit echt jezelf kunnen zijn, je ‘anders-dan-anderen’ voelen, niet ‘gewoon’ zijn. Ze zat nu vol schuldgevoelens naar haar dochter toe.

Ze viel even stil toen ik haar en haar dochter feliciteerde met dit prachtige antenne-talent. Ik heb haar uitgenodigd om samen met haar dochter deze mooie eigenschap te komen onderzoeken.
Hoogsensitief en hoogintuïtief zijn hoeft echt geen last te zijn, je moet alleen even weten wat het precies is en hoe je er mee om moet gaan. Wil jij dat ook graag weten?