Je eigen plekje in de zandbak. Een emmertje, schepjes, wat schelpjes, takjes en blaadjes. Je bakt geen taartjes, bouwt geen kastelen, graaft geen tunnels.
Dit is jouw wereldje, je eigen veilige bubbel. De schelpen sorteer je mooi op kleur, je gebruikt ze voor een klein patroontje in het zand. Je legt de steentjes in een net rijtje, alsof het je gedachten zijn, die je wil ordenen. Met de takjes maak je er een kader omheen. Een lijstje, zal je later zelf zeggen.
Je gedachten zijn heel ver weg, dat zie ik aan de uitdrukking op je gezicht. Het zand glijdt schijnbaar gedachtenloos door je vingers. Je omgeving dringt op dat moment niet meer tot je door.
Je hebt zulke momenten alleen-tijd heel hard nodig om alle prikkels en emoties die je de hele dag opdoet, te verwerken. Alleen op deze manier kun je alle indrukken van je af laten glijden of een plekje in je systeem geven.
Wil je als ouder van zo’n hooggevoelig manneke of meiske graag meer weten over hoe om te gaan met je hooggevoelig kind? Neem contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.