Een jonge moeder bestudeerde laatst mijn quickscans voor hoogsensitiviteit en hoogintuïtiviteit.
Een blik van herkenning vloog over haar gezicht, ze gaf dan ook aan de meeste punten op deze lijsten bij zichzelf te herkennen. Op mijn vraag of ze deze eigenschappen ook bij haar zoon terug zag antwoordde ze met een zucht van opluchting.
‘Gelukkig niet’.
In het gesprek dat volgde vertelde ze openhartig over de struggle die opgroeien voor haar geweest was. Dat ze zich altijd anders gevoeld had dan anderen. Met ‘anders’ bedoelde ze ‘minder’. Ze gunde haar zoon een ‘normaal’ leven, zonder al die moeilijkheden die zij had moeten doorstaan en nog steeds doorstond. Volgens haar zou dat ‘als je niet zo verdomd gevoelig bent’ een stuk makkelijker gaan.
Vanaf dat punt was ik het niet meer met haar eens. Ook als je antennekind bent, hoogsensitief en hoogintuïtief, kun je vol vreugde en gemak je leven leiden. Ja, je bent ‘anders’ dan het grootste deel van je medemensen. Anders, maar niet minder. Dat wil ik je graag laten ervaren.